Rosja

Kroczyliśmy powoli bokiem, uważając, by nie zaczepić plecakami o ciężką bramę z drutu. Weszliśmy na błotniste podwórko Begza. Obok nas wylegiwały się dwie krowy. Przed wyrosły dwie jurty.

Pojedynczy bilet drugiej klasy do Ułan Bator kupiony na dworcu w Irkucku, kosztował nas 3429 rubli, czyli ok. 350 zł. Miejsc nie ma dużo, więc w szczycie sezonu lepiej kupować bilety z wyprzedzeniem.

I z tym jednym okiem niechętnie wystawionym na publiczny widok, stanąłem oko w oko z rosyjską babą. Ktoś ją tu puścił z torbami. A ile tych toreb!

Ostatnia, choć solidna porcja zdjęć znad Bajkału. Rzuć okiem, czy warto się tu tłuc bite cztery dni w Kolei Transsyberyjskiej, by zobaczyć to, co uchwycił nasz obiektyw.

Ekologiczna katastrofa, czy mit? „Jak myślisz, komu zależy na złej reputacji Bajkału?” Wzruszyłem ramionami, a Evgenij odpowiedział za mnie.

Bajkał otaczając Angarę troską i opieką. W obawie przed jej utratą, strzegł swojej córki jak własnego oka. Jednak pewnego dnia stary Bajkał zapadł w głęboki sen…

Nie sposób dostrzec, czy nawet pojąć jego ogromu. Mimo to ciągle Bajkał przyciąga swoją legendą setki turystów, podróżników i badaczy. Czego oni wszyscy szukają? A co mogą tu odnaleźć?

Po szaleńczej jeździe z rodziną Evgenija w komplecie do Listwianki, oddalonej o 80 km od Irkucka małej mieściny nad Bajkałem, wyjęliśmy bałałajkę i rozpoczęliśmy swój chocholi taniec z Lisem w otoczeniu szamańskich wierzeń Buriatów.

Na brzegu Angary, kilka kilometrów od centrum miasta, znajduje się stary lodołamacz, wykorzystywany podczas zim na wodach Bajkału. Statek jest udostępniony turystom do zwiedzania.