Problemem może być jedynie dostanie się na dobry kierunek, ogarnięcie biurokracji z tym związanej, czy opłacenie ich. Jednak dla chcącego, nic trudnego. Jak znasz choć trochę chiński to może załapałabyś się na jakieś stypendium podobnie jak Twój chłopak. W przeciwnym razie musisz sama sobie opłacić studia.

Zastanów się jednak dobrze po co jedziesz do Chin. Po język, po wiedzę, czy dla chłopaka? ;)

Jak po język, to ma to sens. Jak po wiedzę, to, generalizując, chińskie studia uczą wkuwania i bezwzględnego posłuszeństwa (służalczości?) wobec nauczyciela. Jak dla chłopaka, to lepiej dobrze sprawdź, czy Chiny to faktycznie kraj, z którym chcesz związać swoją przyszłość, bo wielu wraca rozczarowanych po jakimś czasie, czego sam jestem przypadkiem. Zależy od oczekiwań. O ile nie trafisz do jakiegoś super uniwerku z międzynarodową kadrą, to będziesz musiała zagryźć zęby, bo standardy są zupełnie inne niż w Polsce, czy na Zachodzie.

Co do problemu z rozpoczęciem studiów, to nie do końca rozumiem, bo zasady są takie same jak wszędzie na świecie: 1) szukasz uczelni i kierunków, na które chcesz się zapisać, 2) sprawdzasz na ich stronach warunki rekrutacji, 3) aplikujesz z wymaganymi papierami 4) czekasz na wyniki 5) jedziesz do Chin. Jak wspominałem, wiąże się z tym trochę papierologii, na pewno przyda Ci się ktoś, kto ogarnia język. BTW Twój chłopak powinien Ci pomóc i ogarnąć takie rzeczy na miejscu, tj. przejść się do biura na uczelni i pogadać jakie są warunki, żebyś studiowała w tej samej szkole, ew. w tym samym mieście, bo inaczej znowu wylądujesz w związku na odległość.

Co do opłat za studia, to oczywiście jak nie masz stypendium, to płacisz za nie z własnej kieszeni. Ile? Wszystko jest na stronach uniwerków. Kredyty studenckie? Raczej zapomnij. Płacisz z góry.